Projektowanie ogrodów to jedyna forma sztuki z udziałem materii ożywionej (roślin), którą od pozostałych dodatkowo odróżnia konieczność uwzględnienia zmian w czasie. Jest wiele stylów w projektowaniu ogrodów, a na ich powstanie miały wpływ rozmaite czynniki: społeczne, klimatyczne, użytkowe, religijne i inne.
Dzisiaj obszerny, krótko przycięty trawnik nierzadko kojarzy się z wysokim statusem społecznym, choć większość z nas tak naprawdę nie wie dlaczego…
„Zielone dywany”, jako element kompozycji ogrodowej, zostały po raz pierwszy wykorzystane w Wersalu, na dworze króla Ludwika XIV. Był dostępny tylko dla monarchy, gdyż tylko on dysponował wystarczającą armią ogrodników, którzy przycinali ogromne połacie trawy nożyczkami…
Wielki Trawnik w Wersalu. Zdjęcie: Jan Zinnbauer
Historia trawnika i jego ewolucji jest fascynująca. Jednak z punktu widzenia bioróżnorodności trawnik o bardzo dużej powierzchni jest bezwartościowy. Podlewanie, koszenie, nawożenie, odchwaszczanie, wertykulacja, dosiewanie – czyli ogromny nakład czasu, pieniędzy, wody, energii elektrycznej, pracy – wydają się być marnotrawstwem.
Czy są alternatywy zamiast trawnika?
W większości kompozycji śródziemnomorskich, gdzie woda jest w niedostatku, ziemia mało żyzna i przepuszczająca wodę, a słońce operuje przez większą część roku, trawnik częściowo jest zastąpiony roślinami niewymagającymi dużego nakładu pracy, czasu i zasobów i o zadowalających walorach wizualnych, nie tylko w okresie kwitnienia.
Ogród na wybrzeżu Amalfi, Włochy. Zdjęcie: Mihaela Puscas / Pexels
Styl śródziemnomorski pozwala na łączenie stylów z uwzględnieniem zmian klimatu i stworzyć ogród inspirowany toskańską willą, hiszpańskim patio czy francuskim dziedzińcem, będący jednocześnie wspierającym przyrodę ekosystemem.
